Energy Economics | اقتصاد انرژی

  English بازارهای انرژی تجدیدپذیر، سرمایه‌گذاری، تولید، تجارت و مصرف انرژی حاصل از منابعی را هماهنگ می‌کنند که به‌طور طبیعی تجدید می‌شوند. این منابع شامل انرژی خورشیدی، انرژی بادی، برق‌آبی، انرژی زمین‌گرمایی، زیست‌توده و انواع مختلف گرما و سوخت تجدیدپذیر هستند. انرژی تجدیدپذیر در یک بازار واحد معامله نمی‌شود. پروژه‌های تجدیدپذیر در بازارهای برق، بازارهای سوخت و گرما، سامانه‌های گواهی زیست‌محیطی، قراردادهای بلندمدت و برنامه‌های حمایتی دولت فعالیت می‌کنند. عملکرد اقتصادی یک پروژه تجدیدپذیر فقط به میزان دسترسی به نور خورشید، باد، آب یا سایر منابع طبیعی وابسته نیست. هزینه ساخت، شرایط تأمین مالی، قیمت برق، دسترسی به شبکه، مقررات بازار، سیاست‌های دولت، عملکرد فناوری و توانایی سیستم انرژی برای مدیریت تولید متغیر نیز اهمیت دارند. فناوری‌های اصلی انرژی تجدیدپذیر انرژی تجدیدپذیر شامل فناوری‌های متعددی با ویژگی‌های اقتصادی و فنی متفاوت است. سامانه‌های خورشیدی فتوولتائیک نور خورشید را مستقیماً به برق تبدیل می‌کنند. این سامانه‌ها می‌توانند روی سقف ساختمان‌های مسکونی، تجاری و صنعتی یا در...

  فارسی Renewable energy markets coordinate investment, production, trade, and consumption involving energy sources that are naturally replenished. These sources include solar energy, wind power, hydropower, geothermal energy, biomass, and several forms of renewable heat and fuel. Renewable energy is not traded through one single market. Instead, renewable projects participate in electricity markets, fuel markets, heat markets, environmental-certificate systems, long-term contracts, and government support programs. The economic performance of a renewable project depends not only on the availability of sunlight, wind, water, or other resources. It also depends on construction costs, financing conditions, electricity prices, network access, market rules, government policy, technology performance, and the ability of the energy system to manage variable production. Main Renewable Energy Technologies Renewable energy includes several technologies with different economic and technic...

  English بازارهای نفت و گاز طبیعی، تولیدکنندگان انرژی را به پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، صنایع، سامانه‌های حمل‌ونقل، بنگاه‌ها و خانوارها متصل می‌کنند. این بازارها فعالیت‌های اکتشاف، تولید، حمل‌ونقل، فرآورش، ذخیره‌سازی، معامله و مصرف نهایی را در مناطق و دوره‌های زمانی مختلف هماهنگ می‌کنند. اگرچه نفت و گاز طبیعی هر دو از سوخت‌های فسیلی هستند، بازارهای آن‌ها دقیقاً به یک شکل عمل نمی‌کنند. نفت را می‌توان نسبتاً آسان از طریق نفت‌کش‌ها در سطح بین‌المللی جابه‌جا کرد و به همین دلیل در بازاری به‌شدت یکپارچه و جهانی معامله می‌شود. بازار گاز طبیعی در گذشته بیشتر به خطوط لوله و زیرساخت‌های منطقه‌ای وابسته بوده است، اما گسترش تجارت گاز طبیعی مایع‌شده، ارتباط میان بازارهای منطقه‌ای گاز را افزایش داده است. برای شناخت این بازارها باید زیرساخت‌های فیزیکی، قراردادهای تجاری، معاملات مالی، سیاست‌های دولتی، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و چرخه‌های بلندمدت سرمایه‌گذاری را هم‌زمان در نظر گرفت. زنجیره ارزش نفت و گاز صنعت نفت و گاز معمولاً به سه بخش اصلی بالادستی، میان‌دستی و پایین‌دستی تقسیم می‌شود. فعالیت‌های ...